تعریف شرکت
در قانون تجارت تعریفی از شرکت ارائه نشده است و تنها به اقسام آن و شرح شرایط آن پرداخته شده است، اما تعریفی که می‌توان از شرکت تجاری نمود عبارت است از:
قراردادی است که دو یا چند نفر توافق می‌نمایند آورده‌ای به‌صورت نقد یا غیر نقد جمع‌آوری‌کرده و به‌وسیله آن اقدام به فعالیت خاص تجاری نموده و در منافع و زیان آن سهیم شوند.
قانون‌گذار به جهت محقق شدن هدف شرکت به آن شخصیتی جداگانه از اعضای آن اعطا نموده که به آن شخصیت فرضی شخصیت حقوقی می‌گویند. درواقع پس از به وجود آمدن شرکت تجاری یک شخصیت حقوقی به نام شرکت متولد می‌شود که باشخصیت حقیقی هر یک از اعضا متفاوت است. بنابراین شخصیت و وظایف و تکالیف و دارایی و…. شرکت مستقل از شرکای شرکت می باشد.
در قوانین جمهوری اسلامی ایران شرکت تجاری نوع تحول یافته شرکت مدنی است که در حقوق مدنی شکل گرفته که ارتباطی به بحث تجاری و قانون تجارت ندارد.

مزایای  ثبت شرکت
اولین و مهم‌ترین مزیت شرکت استقلال شخصیت شرکت، که شخصیت حقوقی نام دارد، از شخصیت حقیقی اعضای آن است. دارایی‌های شرکت متعلق به شخصیت حقوقی خود شرکت است پس درنتیجه هیچ‌یک از شرکا نمی‌تواند به‌تنهایی در آن دخل و تصرفی داشته باشد. برای مثال اگر یک شرکت ورشکسته شد ارتباطی به شرکا یا اعضا نخواهد داشت و بلعکس نیز ورشکستگی شرکت ارتباطی به شرکا ندارد.

مزیت های شرکت:
اعتبار شرکت از اعتبار یک نفر بیشتر است و از مشارکت چند نفر یک شرکت به وجود می آید در نتیجه کارایی بیشتری دارد.
طریقه اداره شرکت و چهارچوب‌های قانونی و وظایف و اختیارات به‌وسیله قانون به طور شفاف تعریف‌شده است.
در صورت فوت هر یک از اعضاء، شرکت به قوت خود باقی مانده و سهم و دارایی شخص فئت شده به وراث وی به ارث می‌رسد.
کلیه سوابق و اطلاعات شرکت ثبت شده و در اختیار همه قرار می گیرد
از سوابق و شهرت یا شخصیت جداگانه ای بهره مند شده که وابسته به یک نفر نمی‌باشد در نتیجه می توان یک سازمان بدون وابستگی به شخص به وجود آورد.
انواع شرکت
در ماده ۲۰ قانون تجارت انواع شرکت نام برده شده که عبارتنداز:

شرکت سهامی عام.
شرکت سهامی خاص.
شرکت با مسئولیت محدود.
شرکت تضامنی.
شرکت نسبی.
شرکت مختلط سهامی و غیر سهامی.
شرکت تعاونی.
انواع دیگر شرکت شامل شرکت دولتی، شرکت چند ملیتی یا کنسرسیوم.
هر یک از این شرکت‌ها قوانین و شرایط خاص خود را داشته و جهت انجام اهداف خاصی ایجاد شده‌اند ولی امروزه بیشترین استفاده مردم از این شرکت‌ها شامل شرکت سهامی عام- شرکت سهامی خاص– شرکت با مسئولیت محدود-تضامنی و تعاونی می‌باشد و مابقی تقریباً استفاده نشده یا منسوخ شده‌اند.
چهارچوب و قوانین هر یک در قانون تجارت به صورت جداگانه تعریف شده و جهت تشکیل هر یک باید قواعد آن رعایت شود که به اختصار به توضیح هر یک خواهیم پرداخت.

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

29 − 23 =